Przedszkolaki kodują   -  pomysły własne oraz opracowanie:  Anna Przepióra 

Wprowadzenie 
Podczas dzisiejszego spotkania przedstawię na czym polega wprowadzenie dzieci w świat kodowania. Zabawy mają na celu przygotowanie do programowania na etapie przedszkola. Pierwsze działania związane z kodowaniem w przedszkolu, polegają na wprowadzaniu prostych zabaw bez użycia komputera. To przede wszystkim zabawy z wykorzystaniem gier, układanek, np. sudoku, klocków, liczmanów. Dzieci tworzą pierwsze w swoim życiu sekwencje obrazkowe. Należy pamiętać o systematycznym zwiększaniu stopnia trudności podczas działania. Pozwoli to im na poznanie pojęć związanych z nową dla nich dziedziną jaką jest programowanie. Staramy się, żeby wszystkie wprowadzane zabawy były dostosowane do możliwości małego odbiorcy. Moim celem podczas prezentowanego warsztatu jest udowodnienie, że elementy kodowania od dawna występują w zabawach, które wprowadzamy w naszej codziennej pracy. 
Dodatkową, atrakcyjną pomocą podczas realizacji treści związanych z kodowaniem są maty edukacyjne, roboty, ozoboty, które obecnie często wykorzystywane są w codziennej pracy z dziećmi. Zabawy związane z matą edukacyjną wpływają na rozwój zdolności skupienia oraz logicznego myślenia. Wywołują pozytywne emocje i radość podczas działania. Mata edukacyjna może być dodatkowym elementem podczas przygody z kodowaniem. Należy zwrócić uwagę, że dzięki niej dzieci mają okazję do działania w grupie. Wpływa to na rozwój zdolności prawidłowego funkcjonowania i współdziałania w zespole rówieśników. Matę można zakupić lub wykonać samodzielnie w zależności od potrzeb. 

  
Kodowanie obecnie to kolejna alfabetyzacja obok czytania i  pisania. Przykładem tego są:
2012- Estonia - pierwsze pilotażowe programy dla pierwszoklasistów
2014- Wielka Brytania - obowiązkowa nauka programowania dla 5 latków. 
2014 - w Polsce wystartował ogólnokrajowy, bezpłatny program edukacyjny dla dzieci szkół podstawowych i gimnazjalnych wspierany przez Ministerstwa: Edukacji Narodowej, Administracji i Cyfryzacji oraz Gospodarki. „Mistrzowie Kodowania” do którego przystąpiło  600 placówek.
Obecnie zgodnie z nową  podstawą programową edukacji wczesnoszkolnej, podstawy programowania stały się elementem programu  szkół podstawowych. Aktualnie w programach, przewodnikach przeznaczonych do pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym, spotyka się wiele propozycji zabaw z wykorzystaniem elementów kodowania. Istnieje wiele programów dotyczących edukacji cyfrowej małych dzieci. Przykładem mogą być: Smyki kodują, Zakodowane przedszkolaki i wiele innych. Z biegiem czasu, poznając podstawy nowych technologii, dziecko zaczyna rozumieć i wykorzystywać je do własnych potrzeb. Poznanie zasad programowania a tym samym rozwój umiejętności cyfrowych to kolejne ważne umiejętności zawarte w obszarze komunikacji i edukacji. 
Programowanie wspiera kreatywność, uczy dzieci rozwiązywania problemów, pomaga odnaleźć się  w trudnym świecie technologii. Dzięki programowaniu inwestujemy w ich zawodową przyszłość. 


1. Komunikacja - język migowy 
Pomocą w komunikacji osób niesłyszących jest język migowy który przekazywany jest  za pomocą gestów zwanych migami a odbierany przy pomocy wzroku. Posługują się nim osoby głuche - jest to ich naturalny sposób przekazywania informacji. Jeszcze niedawno nie posiadał wersji pisemnej.  
Istnieje kilkanaście znaków migowych przeznaczonych dla niemowląt dzięki którym można się z nim porozumieć. Stwierdzono, że dzieci słyszące mowę rodziców mówią wcześniej jeżeli poznają równocześnie elementy języka migowego. Może warto wprowadzić dla dzieci słyszących kilka elementów migowych. Pozwoli to na wcześniejszy pewien  rodzaj rozmowy dziecka z rodzicem. 
Języków migowych jest około 300 na całym świecie. 
W załączniku posiadamy kartę pracy przedstawiającą sposób prezentacji języka migowego. Wykorzystując go nauczmy liczyć dzieci w tym języku do 10.


2. Komunikacja - alfabet Morse`a
Nauczyciel zapoznaje dzieci ze znakami alfabetu Morse`a. Przybliża w kilku słowach  znaczenie i sposoby wykorzystania znaków.
Dzieci rozpoznają znaki alfabetu Morse`a. Za pomocą kartoników próbują ułożyć swoje imię na kartce papieru w formacie A4. Kartoniki układają jeden pod drugim. Następnie nauczycielka prezentuje w jaki sposób można przekazać za pomocą sygnałów świetlnych informację. 


3. Komunikacja - alfabet Breille`a 
Jeżeli dzieciom spodobały się zabawy z alfabetem Morse`a, zaproście je do zabawy z alfabetem Breille`a. zwanym alfabetem wypukłych znaków. Posługują się nim osoby niewidome, które dotykają znaków w których zawarte ą informacje. W materiałach znajdują się karty pracy do pocięcia dla dzieci oraz wzór alfabetu Breille`a. na formacie A4. W jaki sposób będziemy się bawić? Pod każdą literą alfabetu znajduje się różna liczba kropek. Na karcie pracy dzieci pod kolejnymi prostokątami piszą litery swojego imienia. Następnie szukają liter na karcie przedstawiającej alfabet. Na swojej karcie wypełniają odpowiednią kropkę kolorem. Podczas działania dzieci operują pojęciami: lewa strona, prawa strona, kropka która znajduje się najwyżej, kropka która znajduje się najniżej. Następnie pokrywają wypełnione kolorem kółka kuleczkami z plasteliny. Po zakończonej pracy zamykają oczy i delikatnie dotykają kuleczek na swojej karcie pracy. 


4. Komunikacja międzyludzka  - alfabet flagowy
Kolorowy, przepiękny alfabet na pewno zainteresuje dzieci. Każda flaga umieszczona w alfabecie ma przyporządkowaną literę. Żeby łatwiej można było je zapamiętać, przyporządkowano każdej z nich różne znaczenie.  Na przykład literka A - anioł. C - ciastko , D - Dunaj (przez środek przebiega niebieski pas kojarzący się z rzeką. Na górze i na dole dwa żółte pasy oznaczają plażę). Umowne skojarzenia mają marynarze, żołnierze. Dzieci w wieku przedszkolnym, mogą każdej literze przyporządkować swoje znaczenie. Patrząc na flagi i kojarząc sobie ich znaczenie szybciej będą przypominać sobie litery. 

5. Komunikacja międzyludzka  - symbole i gesty

Symbole to obrazki na których przedstawione są różne czynności. Często korzystają z nich dzieci o szczególnych potrzebach edukacyjnych. Inną formą komunikacji są gesty. Gesty to ruchy ręki, które towarzyszą mowie lub ją zastępują. 
Symbole i gesty możemy wykorzystać podczas zabawy z dziećmi. Prezentujemy dzieciom kilka gestów z których możemy ułożyć wspólnie z dziećmi zdania lub opowiadania. 
- dłonie uniesione na wysokości twarzy, każda z nich wykonuje młynek w dół - znaczenie lalka
- dłoń wykonuje kółeczko z prawej strony głowy - znaczenie - miś
- palce naśladują chodzenie - znaczenie idzie
- głowa przechylona na bok, podłożone pod nią dłonie - znaczenie spać
Lalka i miś idą spać.

Wspólnie z dziećmi na takiej samej zasadzie możemy wymyślać sobie symbole i gesty i wykorzystywać je w zabawie. 
Zainteresowani metodą symboli i gestów mogą poszukać więcej informacji na stronach:  www. www. makaton. pl 


6. Piktogramy
Oto wakacyjne opowieści ułożone z piktogramów. Tak naprawdę rozglądając sie wokół siebie możemy zauważyć wiele znaków w których zawarta jest informacja. Podczas spaceru widzimy znaki drogowe - to nic innego jak zakodowane informacje. 
Piktogram to znak, który przekładamy na ustaloną informację. Piktogramy to znaki, które są jednakowo odczytywane przez ludzi na całym świecie. Podczas działań z dziećmi można wymyślać własne piktogramy i ustalić co one oznaczają.  
Przeprowadzając zabawę nauczycielka rozkłada na każdym stoliku takie same piktogramy. Rozmawia z dziećmi na temat zawartych w nich treści. Następnie dzieci wyszukują piktogramy związane na przykład ze sportem, z domem, z przyrodą 
Zabawy z wykorzystaniem piktogramów.
Zabawa I
Pomoce: kartoniki z piktogramami znanymi z otoczenia (piktogramy znajdujące się w miejscach użytku publicznego), talerzyki papierowe
Organizacja zajęcia:
Dzieci podzielone na grupy. Zajmują miejsca przy stolikach. Na środku każdego stolika zostaje umieszczony talerzyk z kartonikami na których widnieją piktogramy. 
Zadaniem dzieci w każdej grupie jest ułożenie własnego opowiadania ma podstawie wybranych piktogramów (grupa może wykorzystać dowolną liczbę kartoników). Kolejno grupy prezentują swoje opowiadania w dowolny sposób (wybrana osoba lub kolejne dzieci z grupy).

Zabawa II
Na środku stolika znajdują się przygotowane przez nauczycielkę piktogramy. Dzieci dobierają się w zespoły dwuosobowe. Wybierają po 4-5 piktogramów i układają opowiadanie wykorzystując zawarte w nich treści lub informacje.   


7. Zabawy z metkami
 - odczytywanie znaczenia metek na garderobie.
Uczestnicy poszukują metek na własnych ubraniach i odczytują ich znaczenie.

8. Klocki Dienesa
Pomoce: klocki Dienesa, skakanka
Prezentacja klocków. 
Podczas zabawy należy pamiętać o stopniowym wprowadzaniu kodów. 
Zwrócenie uwagi na ich cechy: kolor, wielkość, grubość, kształt. 
Przedstawienie różnych sposobów ich wykorzystania.
Nauczycielka układa ze skakanki koło na dywanie. Dookoła rozsypuje klocki Dienesa, obok skakanki układa kartoniki zawierające kody. Na przykład : czerwony kolor, koło.
Dzieci zgodnie z informacją zawartą na kartonikach układają klocki czerwone i okrągłe. 
Nauczycielka wprowadza coraz trudniejsze kody dodając im coraz więcej cech: wielkość, grubość.

 9. Kolorowe liście
Pomoce: 
obrazki kolorowych liści na gałązkach w ilości dzieci. Liście posiadają różne układy kolorów,  kartoniki przedstawiające koła odpowiadające układom liści,  koszyczek dla nauczycielki
Organizacja zajęcia:
Na okręgu koła
Przebieg zajęcia:
Dzieci siedzą w kole. Na środku nauczycielka rozkłada  obrazki przedstawiające kolorowe kolorowe liście na gałązkach - liście posiadają różne kolory. Nauczycielka trzyma w ręce koszyczek. W koszyczku znajdują się małe kartoniki przedstawiające układy kół. Nauczycielka rozdaje dzieciom kartoniki. Po wybraniu kartonika dziecko wybiera spośród obrazków znajdujących się w środku koła obrazek przedstawiających  liście w takich samych kolorach jak koła na jego kartoniku. 


10.Czyj to parasol?
Pomoce: zał.1-12 (parasole),  zał.13,14 - kody w kolorze
Pomoce:
karty pracy przedstawiające parasole z cyframi lub literami , kolorowymi kodami (kod literowy, kod cyfrowy) i z pustymi polami 
Organizacja: zabawę można przeprowadzić przy stolikach, na dywanie, w parach, indywidualnie
Przebieg zabawy:
Dzieci gromadzą się przed prowadzącą. 
Nauczycielka prezentuje kody - kod literowy lub kod cyfrowy  zał. 13 14. Dzieci dekodują wybrane liczny lub wybrane litery. 
Nauczycielka zadaje pytania:
- Jaki kolor ma liczba 3?
- Kolor zielony to jaka liczba?
Nauczycielka prezentuje kartę pracy przedstawiającą  parasol, który zawiera różne cyfry lub litery.  Następnie wykorzystując kolorowe kody wybrane dziecko odkodowuje zawartą na parasolu informację (odczytuje cyfry, litery lub kolory).
Dzieci zajmują miejsca przy stolikach.  
Na każdym stoliku znajduje się jeden wspólny kartonik prezentujący wybrany kod  literowy lub cyfrowy. Następnie rozdaje każdemu dziecku kartę pracy z parasolem zawierającym litery lub cyfry kod literowy lub cyfrowy. Zadaniem dzieci jest wypełnienie kolorem parasola zgodnie z zakodowaną informacją. 
Uwaga!  Podczas jednego zajęcia wskazane jest wprowadzenie kodów literowych, na kolejnych zajęciach kodów cyfrowych lub odwrotnie.

11. Zabawy z lusterkami
Pomoce:
lusterka (prostokątne), kartoniki na których umieszczona jest połowa obrazków oraz mandale  kredki, obrazki do uzupełnienia przy stolikach
Organizacja: na dywanie
zał. 
Na początku zajęcia dzieci zajmują miejsca na okręgu koła. Każde dziecko ma przed sobą lusterko. Swobodnie manipulują lusterkami, następnie nauczycielka pokazuje dzieciom kartoniki tłumacząc co jest na nich narysowane i w jaki sposób należy manipulować lusterkiem, żeby zobaczyć odbicie obrazka (w lusterku widoczny obrazek w całości). Dzieci kolejno wybierają po jednym kartoniku i za pomocą lusterka starają się wykonać zadanie. Podczas działań wymieniają się kartonikami. Następnie odkładają lusterka. Dobierają się w pary (dzieci posiadające pasujące do siebie połówki obrazków). 
Zajmują miejsca przy stolikach. Każde otrzymuje kartę pracy przedstawiającą połowę obrazka (motyl, serce...). Starają się dorysować brakującą część. 
Dzieci poznają zjawisko symetrii. To świetna zabawa badawcza dla przedszkolaków. 

12. Zabawy z nagłosem
Pomoce:
karty pracy  zawierająca szereg obrazków i dużą ramkę, szablony obrazków: zebra, lampa, robot, lizak
Organizacja: praca w grupach przy stolikach lub na dywanie
Przebieg zajęcia:
Dzieci podzielone na grupy. Zajmują miejsca przy stolikach lub na dywanie. Każda grupa otrzymuje kopertę z szablonami wymienionymi w pomocach oraz trzy karty pracy (trzy takie same karty dla każdej grupy). 
Zadanie 1
Każda grupa wybiera spośród kart pracy taką samą kartę, na przykład rozpoczynającą się obrazkiem przedstawiającym zegar. Dzieci nazywają przedmioty na obrazkach w ramkach. Określają nagłos - czyli pierwszą głoskę nazwy kolejnych przedmiotów na obrazkach. Następnie z nagłosu kolejnych wyrazów układają jeden wyraz (zebra). Szablon zebry umieszczają w ramce na karcie pracy. Podobnie rozwiązują kolejne zadania na pozostałych kartach. Odpowiedź była ukryta w pierwszych głoskach w nazwie kolejnych wyrazów.
Zabawę powtarzamy - dzieci szukają odpowiedzi wskazując ostatnie głoski w wyrazach. 

13. Układ współrzędnych - ćwiczenia

Pomoce: karty pracy przedstawiające różne układy współrzędnych, kredki,kolorowe sznurówki, linijki, 
Organizacja: przy stolikach
Przebieg zajęcia:
Dzieci zajmują miejsca przy stolikach. Przed każdym dzieckiem nauczycielka umieszcza kartę pracy przedstawiającą układ współrzędnych. Częste zabawy z układami współrzędnych na małych formatach stanowią wstęp do zabaw z wykorzystaniem dużej maty dlatego należy przeprowadzać je jak najczęściej. Nauczycielka tłumaczy znaczenie obrazków oraz charakterystyczny układ linii. W pionie widoczne są kolorowe chorągiewki w których zakodowane są kolory. W poziomie kontury figur geometrycznych. 
W pierwszej kolumnie znajdują się chorągiewki w różnych kolorach. W pierwszym rzędzie zestaw figur geometrycznych. Przecinające się linie to chodniki. Na początku kolorowym kartonikiem nauczycielka zasłania pola pozostawiając widocznym pierwszy poziomy pas (widoczne są w poziomie figury geometryczne, i jedna chorągiewka w kolorze czerwonym). Tłumaczy dzieciom, że wszystkie figury które pojawią się na tym chodniczku mogą mieć tylko kolor czerwony. Prosi dzieci żeby narysowały trójkąt w kolorze czerwonym. Następnie odsłania kolejny chodnik na początku którego jest chorągiewka w kolorze zielonym.  Tym razem figury które pojawią się na tym chodniku będą miały kolor jedynie zielony. Wybiera kolejną figurę i rysuje ją w odpowiedniej kratce.


14. Układanki
Układanki których celem jest wyrabianie orientacji przestrzennej to zabawy przygotowujące dziecko do zabawy z dużą matą. Będzie mu łatwiej w przyszłości odnaleźć się na macie posiadającej większą ilość pól. Dziecko bawiące się układankami nabiera wprawy w określaniu położenia przedmiotów w przestrzeni: na, pod, obok, na górze, na dole, w prawo, w lewo.

Zabawa I
Pomoce: dwie karty pracy nazywamy je małymi matami. Pierwsza karta w kolorze zielonym podzielona na dwadzieścia pól, druga w kolorze białym z taką samą ilością pól, szablony kwiatków w dwóch kolorach (kwiaty zostaną umieszczone na polach), korki lub guziki w kolorach kwiatków 
Dzieci dobierają się w pary. 
Jedno dziecko układa przed sobą małą matę (kartka A4 w kolorze zielonym imitującą łąkę, podzieloną na dwadzieścia jednakowych kratek). Na dowolnych kratkach dziecko  umieszcza szablony kwiatków. Zdaniem drugiego dziecka jest odwzorowanie ułożenia  w tych samych okienkach kwiatków na swojej karcie przy pomocy korków. Najpierw wykorzystuje korki w tym samym kolorze - chodzi o umieszczenie korków w tych samych miejscach jak na karcie zielonej. Następnie wykorzystuje  korki w kolorach kwiatków. Przelicza je i umieszcza w odpowiednich miejscach. 
Analogicznie przeprowadzamy zabawy wykorzystując pozostałe obrazki: pszczół, rybek. Celem zabaw jest ćwiczenie określeń w lewą stronę, w prawą stronę. Rybki płynące w lewą stronę dzieci zaznaczają korkami  na przykład w kolorze żółtym, rybki płynące w prawą stronę korkami w kolorze niebieskim. 

15. Sudoku 
Pomoce Owocowe sudoku - plansza składająca się z 16 okienek, - plansza do pocięcia na kartoniki, przedstawiające owoce (cztery gatunki owoców po cztery owoce z każdego gatunku)
Sudoku czyli łamigłówka, to jedna z form działania z dziećmi wspomagająca naukę kodowania. Może ona posiadać różny poziom trudności. Najłatwiejsza forma sudoku to trzy okienka na trzy (znana od dawna gra w kółko i krzyżyk - które można zastąpić obrazkami). W proponowanych przez nas materiałach znajduje się sudoku posiadające 16 okienek (dwie grube linie dzielą kartkę na cztery równe części. Każda część cienkimi liniami podzielona jest na kolejne cztery części). 
Każde z dzieci otrzymuje kartę pracy na których znajduje się 16 okienek. W kilku wybranych okienkach prowadząca umieszcza obrazki z owocami. Obok na tekturowym talerzyku znajdują się pozostałe kartoniki z owocami. Dzieci kolejno wybierają po kartoniku. Pamiętają o zasadzie, że zarówno w linii pionowej jak i poziomej nie mogą się pojawić kartoniki z takimi samymi owocami.

Sudoku to gra rozwijająca logiczne myślenie. Powinno się ją wprowadzać podczas zabaw z dziećmi w wieku przedszkolnym. 


16. Zamień literkę
Pomoce: karty pracy, obrazki, które są odpowiedzią do ukrytych wyrazów,  pisaki zmywalne pisaki, ściereczki
Przebieg zabawy: 
Zadaniem dzieci będzie poszukiwanie zaginionych liter, wpisywanie ich do odpowiedniej sylaby i odczytanie wyrazu. 
Na karcie pracy dziecko wykonuje następujące zadania:
 - w miejscu kropek wstaw literę M  ............dziecko wpisuje a następnie odczytuje sylaby, łączy je w wyraz i wyszukuje odpowiedni obrazek.


dzieci wybierają obrazek przedstawiający mamę i umieszczają go w ramce
- M zamień na T  (wycierają literkę M  - wpisują literkę T)
dzieci wybierają obrazek przedstawiający tatę
- T zamień na L
dzieci wybierają obrazek przedstawiający lalę
- L zamień na B
dzieci wybierają obrazek przedstawiający babę
- B zamień na J
dzieci wybierają obrazek przedstawiający jajka
- J zamień na H
dzieci wybierają obrazek przedstawiający śmiejącego się chłopca


17. Kodowane zakupy
Pomoce:
I - karta pracy z zakodowanymi kolorami 
II - karta pracy na której figurom geometrycznym przyporządkowane są zabawki II 
III - karta pracy na której figury geometryczne przyporządkowane są odpowiednim kolorom III 
- kartoniki z figurami

Przebieg zabawy:
Nauczyciel prezentuje I kartę na której cyfry przyporządkowane są odpowiednim kolorom.
Analizuje je z dziećmi, dzieci odczytują znaczenie kolorów.
Następnie dzieci analizują II kartę - nazywają figury i  przyporządkowują je do odpowiednich zabawek. 
Na końcu między kartą I a II nauczyciela umieszcza kartę trzecią.
Dzieci odczytują co kupiła pani do przedszkola.
 
Nauczycielka przeprowadza kolejną zabawę wykorzystując karty pracy przedstawiające warzywa i owoce. Dzieci odczytują zakupiony towar dekodując informacje na kartonikach.


18. Ufoludki
Pomoce:
Plansze przedstawiające ufoludki, cztery karty pracy z kodami dla każdego ufoludka. 
Przebieg zajęcia:
Nauczycielka opowiada dzieciom o przybyszach z innej planety, którzy przywieźli ze sobą specjalne słowniki ponieważ, każdy z nich mówi innym dziwnym językiem. Ufoludków jest czterech. Pierwszy mówi kodem kolorowym, drugi kodem z użyciem piktogramów, trzeci kodem liczbowym, czwarty kodem z użyciem figur. Nauczycielka kolejno demonstruje różne rodzaje kodów którymi posługują się kosmici. Odczytuje zakodowane informacje, które chcą przekazać dzieciom. Zakodowane informacje są umieszczone na paskach, które dzieci wyciągają z buzi każdego ufoludka. Dekodują informacje korzystając ze "słowników". 


19. Gra z kostką I
Pomoce: czarna tektura - plansza na której naklejamy kolorowe koła sześć zestawów korków (każdy zestaw zawiera sześć korków w tym samym kolorze), kostka o bokach w kolorach kół na planszy 
Przebieg gry:
W grze bierze udział sześciu uczestników. Rozpoczyna uczestnik, który posiada korki w zielonym kolorze. Jako pierwszy rzuca kostką. Jeżeli wyrzuci kolor zielony, ustawia swój zielony korek na zielonym kole. Jeżeli wyrzuci na przykład kolor czerwony, wtedy uczestnik posiadający korki w tym kolorze wybiera jeden i ustawia na kole w kolorze czerwonym. Zabawa trwa tak długo aż wszystkie korki zostaną umieszczone na macie. Wygrywa uczestnik który pierwszy ustawi korki na planszy. 

II WERSJA
Pomoce: czarna tekturowa plansza na której naklejamy kolorowe koła. Sześć zestawów (każdy zestaw zawiera sześć różnych kolorów), karta z kodami do odczytywania kolorów (liczby od 1-6 każdej liczbie jest przyporządkowany inny kolor, odpowiadający kolorom korków).  
Przebieg gry:
Pierwszy uczestnik rzuca kostką i odczytuje liczbę oczek.
Za pomocą karty z kodami odczytuje jaki kolor jest przyporządkowany danej liczbie oczek i w takim kolorze umieszcza korek na planszy. Jeżeli ponownie wyrzuci dwa oczka, będzie miał stratę kolejki ponieważ wykorzystał korek w kolorze czerwonym. 
Wygrywa ten, kto pierwszy pozostanie bez korków. 

20. Motyl z korków
Pomoce:
Mata do zabaw na podłodze, kolorowe korki
Na macie znajduje się ułożona z korków połowa motyla. Zadaniem dzieci jest ułożenie jej lustrzanego odbicia. 

21. Spacer po macie
Pomoce:
Mata do zabaw na podłodze na kartonikach strzałki skierowane prosto, w stronę lewą ,w stronę prawą, figury geometryczne wielkością odpowiadające wielkości pół, szablony kodów pozwalające na określenie cech figur (wielkość, kształt, kolor). Mata wykonana na arkuszu brystolu. 
Przebieg zabawy:
Na macie dzieci wyznaczają za pomocą strzałek drogę między figurami:  
- w linii prostej między dwiema figurami
- w linii łamanej 
- z większą ilością figur 
Przebieg :
Dzieci zajmują miejsca dookoła maty.
Nauczycielka umieszcza na macie dowolną figurę. 
Wyznacza miejsce startu. 
Dzieci kolejno za pomocą strzałek na kartonikach wyznaczają drogę od miejsca startu do figury. 
Jeżeli chcemy żeby gra była trudniejsza umieszczamy na drodze przeszkody, inne figury.
Zadaniem dzieci jest wyznaczenie jak najkrótszej drogi. 

22.Zakończenie
Zabawy z elementem kodowania to jedna z form działania bardzo lubiana przez dzieci. Właśnie takich zabaw należy przeprowadzać jak najwięcej, szczególnie w grupach starszych. Rozwijają one zdolność logicznego myślenia oraz umiejętność rozwiązywania bardziej złożonych zadań.   
Dzieci, które uczestniczą w zabawach z kodowaniem w przyszłości łatwiej przyswajają wiedzę z zakresu programowania. 




